سه سال و شش ماهگی

نفس های مامان سه سال و نیمه شدین ، مباررررررک مباررررررک

این ماه خیلی سخت گذشت چون مامان نازی و پدرجون که پایه ثابت نیروهای کمکی من هم از لحلظ جسمی و هم روحی بودن مسافرت بودند همزمان بابا پیمان هم تقریبا یک هفته ماموریت بود  وبا اینکه خاله هام نذاشتن تنها بمونم و هر روز محبت میکردن و دعوت میکردن شام یا ناهار میرفتم خونه هاشون یا عصرها میومدن خونمون  اما باز هم جای مامان بابام  خیلی خالی بود و بچه ها همش بهانه میگرفتن و دلتنگی میکردن من خیلی دست تنها  اذیت شدم  خدا سایشون را از سرمون کم نکنه و حفظشون کنه ، از اون طرف هم که کلا تعطیل ، عیب نداره فقققققققط خداااااااااااااااا

شیرین زبانی ها ی این ماه :

آریسا از مهد اومده میگه : مامااان مامااان بازبست (بازرس) اومده بود تو مهدمون 

کلی کار کرده بودم و خسته اومدم نشستم رو مبل ، پارسا اومد گفت مامااان بیا گرگی بازی . گفتم مامان جان یه کم صبر کن من فعلا  " پا ندارم " ....با تعجب یه نگاهی به پاهام انداخت و گفت :  چرا پا نداری ؟؟؟؟ 

خیلی شیرین شدین اما اصلا فرصتی رای یادداشت نداشتم و همه را متاسفانه فراموش کردم 

حالا بریم عکس ها را ببینیم خاطرات مصور هم داریم 

نهر زیبای نیاصرم - عباس آباد

عاشقتوننننم  ولی وقتی دارین نقاشی میکشین بیشتر عاشقتوننننننننم

آریساااااااااااااااا  ، چطور به اون مغز کوچولوت خطور کرد بری توی کشو و اینجوری به رژ مادرجون دسترسی پیدا کنی ؟

کابینت ها را ریختین بیرون ، تخت دوطبقه واسه خودتون درست کردین 

همه ی دستگیره ها را از دست شما باز کردیم اما راهکار پیدا میکنید : (قیچی ابروی من را انداختین زیر کشو و کمد پایینش را باز کردین )

اینم نتیجه ی تلاش هاتون 

حمام و رنگ بازی هم داشتیم

نفس های من همیشه سالم باشید